ورزش به عنوان عامل سلامت جسمی و نشاط روحی جامعه باید فراگیر شود.   مقام معظم رهبری (حفظه)

فیلد تارگت FIELD TARGET
تجهیزات تیراندازی
فروشگاه

آشنایی با فیلدتارگت
5.00

تعداد بازدید : 1290
تاریخ انتشار : ۱۳۹۵/۶/۱

مدرسه فیلد تارگت ایران       جمع آوری و تنظیم : میثم کماسایی              WWW.IRFT.IR

FIELD TARGET SHOOTING

تاریخچه:

تیراندازی فیلد تارگت با تفنگ بادی در سال 1981 آغاز شد که به عنوان یک جایگزین برای شکار به شمار می آمد. هدف ها عبارت بودند از صورتک هایی فلزی شبیه به لاشه های گوناگون جانوران شکاری، از قبیل کبوتر، سنجاب، موش خرما و غیره. یک برچسب گِرد در بالای محل اصابت گلوله قرار می گرفت و  در صورتی که برچسب مورد اصابت قرار می گرفت، یک امتیاز داده می شد. به علت دردسری که از بابت تغییر دادن برچسب برای هر تیرانداز وجود داشت، یک هدف مکانیکی تعبیه شده بود که همراه با یک حفره گِرد بود تا منطقه هدف مشخص شود. این هدف در اثر اصابت می افتاد و می توانستند آن را از لاین تیراندازی ریست کنند. قطر منطقه هدف 50 میلیمتر بود و بیشترین فاصله 40 تا 50 یارد بود.

نوع تفنگی که استفاده می شد، تفنگ اسپرینگ تقویت شده بود که معمولاً break barrel کالیبر 22 بود (break barrel تفنگی است که در آن برای فشرده سازی از محرک فنری استفاده می شود- مترجم). دلیل اصلی این موضوع آن بود که break barrel محبوب ترین تفنگ موجود در بازار بود (شاید به استثناء  BSA AirSporter). در آن زمان کالیبر 22 دقیق ترین شلیک را در بین انواع گلوله های موجود داشت؛ گلوله های خمره ای شکل از قبیل Eley Wasp  پرطرفدار بودند، چون در هنگام وزش باد، عملکرد خوبی داشتند. تنها گلوله های دقیق 0.177 موجود، سره صافی داشتند که برای تیراندازی در فضای بسته طراحی شده بودند، چون به دلیل وزن سبک و شکلی که داشتند، در فضای بیرونی به سختی نتایج خوبی از خود بروز می دادند. تفنگ های معدودی نیز به کار می رفتند که از نوع پنیوماتیک همراه با چندین پمپ بودند،  از قبیل Sharp Innova ؛ ولی این نوع تفنگ ها به دلیل دردسری که برای مسلح کردن آنها وجود داشت، تفنگ های پرطرفداری به شمار نمی رفتند.

پیدا کردن هدف به صورت چشمی بود و افراد در تعیین دقیق هدف، مهارت پیدا می کردند. چشمی های تلسکوپی به کار گرفته می شد، ولی بیشترین درشت نمائی، درشت نمائی 9 برابری بود. در اوایل کار این ورزش، کاری غیر عادی نبود که تیرانداز برای شلیک اصلی، به دفعات نامحدودی باچشم هدف یابی کند.  این سبب می شد که شخص بتواند از فاصله مورد نظر هدف گیری کند و وزش باد را نیز منظور کند تا بتواند امتیاز خودش را بهبود دهد.

در سال 1984، انجمن فیلد تارگت بریتانیا تشکیل شد، با این هدف که ورزش فیلد تارگت را ترویج دهد و قواعد اصلی مربوط به ایمنی و  نیز هدایت این ورزش را تدوین کند.

 

 فیلد تارگت در دنیای امروزه

امروزه فیلد تارگت همچنان صورتک های مخصوص خودش را حفظ کرده است، ضمن آنکه بیشترین قطر منطقه هدف، 40 میلیمتر است. یک میدان تیراندازی عادی، از 30 تا 50 هدف تشکیل می شود که         در محدوده های تیراندازی (رِنج) بین 8 و 50 متر قرار می گیرند. برای هر هدف یک تیر مجاز است و اگر هدف بیفتد، یک امتیاز داده می شود. در میدان تیراندازی اصلی، تنها یک ثبت نام مجاز می باشد. در کنار این رشته تیراندازی، رویدادهای ورزشی جانبی نیز وجود دارند، از قبیل تیراندازی از فاصله زیاد، تمرین برای شکار جانوران موذی با کوچک کردن محل اصابت، تیراندازی های سرعتی و تیراندازی با تپانچه. برای همه رویدادهای جانبی می توان ثبت نام کرد.

مهارت در این نوع تیراندازی عبارت است از آنکه رِنج هر هدف را دقیقاً تعیین کنید و وزش باد و شرایط آب  و هوایی را در نظر بگیرید، مواردی را که می توانند مسیر گلوله تفنگ بادی را تغییر دهند، مشخص کنید. این گلوله نسبتاً آهسته حرکت می کند و وزن سبکی دارد.

فیلد تارگت یک ورزش ایمن، پر تلاش و چالش برانگیز است که در فضای باز انجام می شود و همه اعضاء خانواده می توانند از آن لذت ببرند. در این ورزش هدف های مصنوعی به کار گرفته می شود و تیراندازی به سوی جانوران و پرندگان زنده انجام نمی شود. تیراندازی فیلد تارگت با تفنگ بادی به عنوان یک رشته ورزش تیراندازی، رشد آرام و در عین حال بسیار سریعی دارد و با موفقیت به اروپا و ایالات متحده آمریکا صادر شده است. فیلد تارگت، ورزشی است که در سرتاسر سال اجرا می شود و باشگاه های آن در طی   رقابت های لیگ زمستانی و تابستانی به یکدیگر ملحق می شوند. بسیاری از مسابقاتی که در بریتانیا انجام می شود، در تعطیلات آخر هفته است. تیراندازها  معمولاً در این مسابقات رده بندی می شوند و بنابر این بدون در نظر گرفتن سن و جنسیت، با توانایی های مشابهی با هم رقابت می کنند. این ورزش خانواده بزرگی را در بر می گیرد و اغلب رقابت خوبی بین باشگاه ها وجود دارد که بهترین سنت های ورزشی در طی این رقابت ها دیده می شود.

کشورهای میزبان مسابقات جهانی (از سال 1991 تا 2015)  مسابقات 2016 نیز در لیسبون پرتغال برگزار خواهد شد:

هدف ها  ( تارگت )

باید هدف های دارای شکلک فلزی و اصطلاحا دارای قابلیت ناک داون شدن استفاده شود که بتوان آنها را از خط آتش، ریست کرد.

       

محل های اصابت تیر (کیلزون ) باید مدور باشند و رنگ آنها با صورتک  متضاد باشد.

قطر محل های استاندارد اصابت تیر، باید 40 میلیمتر باشد اما تعداد محدودی از هدف ها با قطر کیلزون 15 یا 25 میلیمتر باشد.

رنگ این محل های اصابت با قطر کمتر، می تواند به رنگِ پلیت صورتک باشد و این محل ها باید در طرفی از هدف قرار گیرند که رو به روی تیرانداز است.

میدان مسابقه :

مسابقات تیراندازی فیلد تارگت، به طور معمول در مناطق جنگلی یا دشت برگزار می شود.

برای مسابقات قهرمانی جهان در رشته فیلد تارگت، این منطقه باید به طور ایده آل، امکان سه میدان تیراندازی دارای 25 لاین را داشته باش که در هر کدام از لاین ها، 2 هدف برپا شود (در کل 50 هدف برای هر میدان). در هر لاین می توان 3 هدف نصب نمود.

هدف ها باید در فاصله هایی بین 8 متر تا 50 متر از خط آتش نصب شوند (طبق فوانین wftf ).

همه هدف ها باید به طور واضح شماره گذاری شوند :

      

هدف ها را می توان در سطح بالاتر یا پایین تری نسبت به خط آتش قرار داد ولی هدف ها همیشه باید در همه وضعیت های تیراندازی، کاملاً قابل دید باشند و نسبت به صورت تیرانداز، زاویه 90 درجه داشته باشند.

    

     

 

پوزیشن ها :

ایستاده

وضعیتی است که شرکت کننده در حالت ایستاده (کامل) و بدون کمک هیچگونه نگهدارنده ای (استفاده از بند تفنگ برای مهار سلاح توسط بدن مجاز است) تیراندازی می کند0

     

 

روی زانو

وضعیتی است که تنها باید در سه نقطه با زمین تماس داشت (1- پنجه یک پا  2- کف یک پا  3- یک زانو)

توضیح :  استفاده از پد ها (کوسن ها) برای راحتی (که در حالت استفاده کمتر از 15 سانت ارتفاع دارند) مجاز است به شکلی که سه نقطه یاد شده با زمین تماس داشته باشد0 (لمس زمین نیاز نیست ولی حالت پوزیشن باید حفظ شود و نشیمنگاه نباید روی کوسن قرار بگیرد و همچنین کوسن نباید بین ساق و ران پا قرار بگیرد )

 

   

 

آزاد

تیر انداز می تواند هر نوع وضعیتی که ایمنی داشته باشد را (درازکش ، نشسته و ...) را اختیار نماید ولیکن هیچ عضوی از سلاح نباید با زمین تماس داشته باشد .

    

در حال حاضر اکثریت تیراندازان حرفه ای ft  برای پوزیشن آزاد (free position) از حالت نشسته استفاده میکنند (بدلیل ثبات بیشتری که بهمراه دارد) .

 

تعداد کل هدف های طراحی شده برای لاین های پوزیشن ایستاده یا بر روی زانو، نمی تواند  از 20% تعداد کل هدف های آن رقابت تیراندازی بیشتر باشد.

بیشترین فاصله ای که هدف های با پوزیشن الزامی (روی زانو - ایستاده) می توانند قرار گیرند، فاصله 40 متری است.

باید یک نشانه واضح بر روی خط آتش وجود داشته باشد تا نشانگر lane های روی زانو یا ایستاده باشد.

تعداد کل هدف هایی که قطر کمتر از 4 سانت دارند، نباید از 25% تعداد کل هدف ها در آن زمین تیراندازی بیشتر باشد.

نمونه کارت امتیاز تیراندازان در دومین مسابقه فیلد تارگت انجمن IRFT  در ادامه می بینید

برای تارگت هایی که ناک داون می شوند حرف X و آنها که در حالت اولیه باقی مانده اند 0 ثبت می شود.

هر تیرانداز مجموعا سه دقیقه برای هر لاین وقت دارد که یک دقیقه برای انتقال به خط تیر و آماده نمودن اولیه تجهیزات ، یک دقیقه برای هدف قرار دادن تارگت اول و یک دقیقه بعدی برای هدف قرار دادن تارگت دوم می باشد (منعی برای استفاده دلخواه از زمان وجود ندارد) 0

برخی از کشور ها بجای احتساب سه دقیقه زمان ، ابتدای زمان تیراندازی در لاین را از زمان نگاه کردن تیرانداز از پشت لنز چشمی دوربین سلاح محاسبه و آن را دو دقیقه در نظر میگیرند (در قوانین WFTF همان سه دقیقه از شروع آماده سازی است) .

اهداف معمولا در لاین ها به صورت چپ (left) و راست (right) نصب می شوند تا چالش تقابل با باد بیشتر باشد ، تیراندازان موظف به رعایت ترتیب شماره تارگت ها در تیراندازی هستند و در صورت خطا در انتخاب تارگت ، امتیاز 0 برای آن شلیک لحاظ خواهد شد0

 

منبع :
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
متن نظر :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ارسال

کپي برداری از مطالب سايت با ذکر منبع و آدرس بلامانع است. کليه حقوق برای مدرسه فیلدتارگت ابران محفوظ است.

ff (نسخه 2.30.00)